Medih Christian Rozenkroy View my profile

Earth...

posted on 11 Oct 2009 09:09 by mcrozenkroy in MedihStory

Smiley สุริยะ ร่วงหล่น พ้นขอบฟ้า

สนธยา เคลื่อนปกคลุม ทุกแห่งหน

สรรพชีพ คืนสู่ นิวาสตน

เว้นหมู่คน ยังย่ำ แม้ค่ำคืน Smiley

 

Smiley ราตรีกาล ก่อนเคย สงัดเงียบ

ความเย็นเลียบ ผ่านตน ต้องทนฝืน

ปัจจุบัน ความสงบ ถูกกลบกลืน

แม้ดึกดื่น แสงสีเสียง เพียงมายา

Smileyหมู่คนธรรพ์ บรรเลง เพลงเสนาะ

ดีดสีเคาะ เป่าเล่น เป็นหรรษา

เหล่าผู้ร่าย รำรับ นับคณา

อีกเสภา รังสรรค์ ปันบันเทิง Smiley

Smiley บัดเดี๋ยวนี้ สังคม นิยมเปลี่ยน

ราตรีเพี้ยน เริงรมย์ จนหลงเหลิง

Smiley มั่วอุบาย เสพกามา เป็นบันเทิง

บินเข้าเพลิง ดังแมงเม่า เป็นเถ้าจุล

 

สุดอาลัย ไร้สิ้น ทมิฬมืด

Smiley แสงจันทร์จืด พ่ายแพ้ แก่ไฟหมุน Smiley

SmileySmiley เมรัยยา กลบสิ้น กลิ่นพิกุล Smiley

ไร้สิ่งคุ้น เคยมา ใจอาวร

Smiley เหล่ามนุษย์ โง่เง่า เบาความคิด

แค่ถูกผิด เขลาเขิน เกินจะสอน

จิตสำนึก เน่าเละ จนเฟะฟอน

แม้นหมู่หนอน ยังขยาด มิอาจไช Smiley

เพียงสิ่งล่อ ต่อสัมผัส จรัสเลิศ

สติเตลิด ดัดจริต ผิดวิสัย

Smileyหลงงมโง่ โอ่ว่า สิวิลัย

ที่สุดไซร้ ต้องโศก โชกน้ำตา Smiley

Smiley   Smiley   Smiley   Smiley   Smiley   Smiley   Smiley   Smiley   Smiley   Smiley   Smiley

Smiley อีกไม่นาน ยุคกาล กลีเสื่อมดับ

วารีลับ นภาเลื่อน เคลื่อนภูผา

 ทุกสิ่งสรรพ กลับเหง้าราก ที่จากมา

ทุกชีวา ดับแดดิ้น สิ้นชีวีSmiley

......

Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley

....

เมื่อถึงครา พิภพ สงบเรียบ

วังเวงเงียบ เปรียบได้ คล้ายเมืองผี

ชีพมลาย สลายสิ้น ทุกอินทรีย์

สิ้นกาลี หมดภาระ ณ ธานิน

...

Smileyคืนสภาพ ดั่งดารา คราแรกเกิด

โลกกำเนิด สสารสร้าง ดังถวิล

จุพชีพเริ่ม ผุดกำเนิด ทั่วธานิน

ยังไม่สิ้น อลมาน กาลต่อไป~Smiley

Comment

Comment:

Tweet